Pierwsze koty za płoty:))

Hej, hej:)))

Różne rzeczy można kupić w UK. Powiedziałabym, że prawie wszystko. Ale jak wiadomo nie od dziś PRAWIE robi wielką różnicę:))) Graniczy z cudem zakup cieńszych czapek dla nieco większych dzieci. Czapki są-  a i owszem - wszelakiej maści, ale dla niemowlaków albo grube zimowe. No, a my przecież wiosnę mamy:))) A, że czasami wieje wietrzyk, to potrzeba czapek jak są zakatarzone noski. Cóż było robić? Zakasałam rękawy i wzięła się do pracy:)))
Oto moje pierwsze "szyciowe" wypocinki i moje Maluchy w roli modeli:))) Mamelka trzeba było przekupić telefonem, bo się wkurzył, że jest gotowy do wyjścia a jeszcze nie wychodzi - ot, takie tam kaprysy gwiazd:)))

Czapka Martusi, to typowa "smerfetka" (uwierzcie, jest bardziej kształtna niż to się prezentuje na zdjęciu:)))
a Marcelka - to taka wzorowana na "czapki skejtowskie". Obydwie powstały z za małych bluzeczek:))) Marcelkowy T-shirt wykorzystałam z całym "bogactwem inwentarza" czyli aplikacją:))))
Oj, nie było łatwo:))) Wkurzałam się całkiem pięknie!!! Wszystko przez zakichaną stópkę!!!!!! Nie chciała się zmora dać opuścić i szyłam tak koślawo jakbym co najmniej chciała odtworzyć ścieżkę jakiegoś pijaka do domu:)))) A co się w końcu okazało?!?! ŻE TO NIE TA WAJCHA:))))

ps. Żeby nie było, że ja tak w tytule, to tak tylko metaforycznie:))) Oto kot i płot. Kot sąsiadów a płot mój własny:)))

Pa:))) Miłego poniedziałku:)))

Ekologia w drobiazgach:))

Witajcie:)))

Chciałabym żyć w zgodzie z naturą:))) Ot, prosto napisać, trudniej wcielić to w codzienne życie! Dlatego choć małymi kroczkami próbuję iść w tym kierunku. Segreguję śmieciory - ale to każdy i tak trzeba, wiadomo:)) Zbieram też zużyte baterie, żeby je później wrzucić do specjalnego kontenera, który można znaleźć w każdym większym supermarkecie. Ale zanim je pozbieram, to walają się po kuchennej szufladzie. I powiedziałam: STOP! "Skrytoparówkożercom" i bezpańskim bateriom mówię kategoryczne NIE!!! Normalnie wyeksmitowałabym je na bruk, bo wraz z wiosną minął okres ochronny, ale litość mnie chwyciła i znalazłam im nowy dom:)))

Ich nowe lokum, to nic innego jak plastikowa butelka po owocowym soku potraktowana klejem dekupażowym i serwetką z lawendowym motywem. Taki wzór już gości w mojej kuchni, więc mam komplet. I mimo, że ta butelka trafiła pod zlew, to i tak dobrze się tam prezentuje:))) A do tego jest zakręcana, więc Maluchy są bezpieczne!

                                                                        ***
Zaczęłam robić kanapki. Sekundę później Mamelek był już na stole w dużym pokoju. Dopadłam i zdjęłam. Wracam do przerwanego zajęcia... a tu taki widok:))))

Ktoś się poczęstował i odłożył na swoje miejsce:))) Ciekawe kto? :))))
Pa, miłej niedzielki:))))

Pragnąc wypełnić misję

Witajcie:)))                                                                                                                                                       

Jakiś czas temu moja blogowa znajoma - przesympatyczna Blue (Biel z odrobiną błękitu) spytała czy mogę rozejrzeć się za niebieskimi deserowymi talerzykami z angielskiej porcelany. I tak oto, w miarę możliwości (i ku własnej uciesze:))) "szlajam się" po przeróżnej maści "Charity shops" by wypełnić misję:))) Jak na razie nie udało mi się sprostać prośbie, ale przygarnęłam zestaw brązowych filiżanek, spodeczków i talerzyków:)))) Gdyby były błękitne, to misja byłaby wypełniona!

Nie jest to zestaw kompletny, bo tak właściwie to raczej zestaw "dwa w jednym". Zbieranina dwóch serwisów w niemalże identycznej tonacji kolorystycznej, ale z innymi scenkami. Dziś zaprezentowałam tylko jeden wzór:)) W sumie upolowałam sześć filiżanek, pięć spodeczków i siedem talerzyków deserowych! A teraz najważniejsze - z portfela ubyło mi li i jedynie (tam, ta dam - fanfary proszę) 3,99 funtów!!!!!! I jak tu nie kochać takich sklepów:)))

Do dzisiejszej sesji dzielnie pozował mi serniczek na kruchym spodzie według niezawodnego Maminego przepisiku oraz zielona herbata z kokosem:))) Jedno i drugie pyszota!!!!!

Pozostaje mi nie ustawać w poszukiwaniach i poprosić Blue o cierpliwość:))) Już niebawem zacznie się sezon samochodowych wyprzedaży, to liczę na większego farta:)))
Moi drodzy - pozdrawiam wiosennie i radośnie a Blue ściskam serdecznie! Pamiętam o Tobie:))) Pa!

Parapety i półki

Witajcie,

Kończy się moje czterodniowe wolne i jutro już śmigam do pracy. Sobota i niedzielka z racji przepięknej pogody minęły pod hasłem "rodzina szaleje na świeżym powietrzu" :))) Było fajnie! Jednego dnia Maluchy bawiły się na mega placu zabaw a drugiego udaliśmy się do pobliskiego rezerwatu przyrody.


Dziś mam dla Was kilka migawek naszego parapetu, który spokojnie mogłabym określić mianem "panta rei":))) Ciągłe zmiany i duże pole manewru sprawiają, że podlega nieustannym zmianom. I niech Was nie zmyli ten porządek - hi,hi. Bywa tu niestety różnie, bo jest "pod ręką".

Ba, nawet teraz jak patrzę na tę fotkę zrobioną kilka dni temu, to widzę, że już coś przestawiłam:))) Zresztą poza jedną półką, to wszystkie inne plus parapet kuchenny nieustannie zmieniają swój wygląd. W życiu nie może być nudno:)))

Wielka ochota na drożdżówkę sprawiła, że w końcu wzięłam się za to ciasto. Zbierałam się do niej niesamowicie długo, bo zawsze wydawało mi się, że trzeba nie lada umiejętności, żeby wyrosła smaczna i wysoka (taką jak lubię). Aż w końcu doszukałam się Maminego przepisu i prrrrrrrroszę:))) Ciacho jak ta lala! A jak smakuje MęŻowi!!! (Na zdjęciu kubas z moimi Maluchami)

                                                   
A Wy? Też lubicie ciągłe zmiany w domu czy raczej stawiacie na wypróbowany wystrój?
Pa:)))

Wiosna i niezwykłe marzenie z dzieciństwa:)))

Witajcie,
Jak tam u Was? Słoneczko świeci? Tutaj raz pada, raz leje:))) Średnio raz dziennie - albo jak jadę do pracy albo gdy wracam:))) No, ale żeby nie było - co jakiś czas wychodzi słonko. I jak już wyjdzie, to zobaczcie jak pięknie drzewko kwitnie przed moim domem:))) Już mi tęskno do wiosny!!!

A jak pada deszcz, to wymyśliłam taką oto zabawę. Wiem, Nobla za nią nie dostanę, ale uśmiech Martusi mi wystarczy:)))
Biorę katalog (w którym nota bene są PRZECUDNE fotki:) i coś do pisania. Mówię do Martusi: "gdzie jest cyfra 8"?, "gdzie jest cyfra 6"? lub "gdzie są spodnie"?, "gdzie są różowe buty"? itd. Ona za każdym razem musi zakreślić odpowiednią cyfrę lub rzecz. Uwierzcie, zabawa jest przednia:)))

Z katalogami, to kojarzy mi się jeszcze jedna zabawa "z dzieciństwa". Dawno, dawno temu, gdy był jeszcze podział na NRD i RFN moi Rodzice pojechali w odwiedzinki do naszego wujka w RFN. Wiadomo - "cud, miód i orzeszki". Tam były pełne półki a u nas ocet:) Przywieźli różne różności i m.in. dwa katalogi "OTTO" ze sklepu typu "Argos" w UK. Czyli sklepu, gdzie wybrany produkt zamawia się (zapisując uprzednio jego numer katalogowy na specjalnej karteczce) a później czeka się na jego odbiór.
Wracając do katalogów "OTTO" - dla nas był to niezwykły świat:))) Świat pełen rzeczy, o których nie śniło się filozofom:)))) Otwierałyśmy na jakieś stronie i "zamawiałyśmy" po dwie rzeczy, które byśmy chciały mieć. Co stronę zmieniała się kolejność "pierwszeństwa". Pamiętam jak pierwszy raz widziałam tam piękny, mięciutki, kolorowy papier toaletowy z wytłoczonymi piórkami!!! Jak ja go chciałam mieć:)))) Ale czasy:)))

                                                                             ***
Tymczasem w Mamelkowie:

Codzienne pytanie:
- Martusiu, co było dzisiaj w przedszkolu?
Codzienna odpowiedź:
- Dużo dzieci!

                                                                             ***
                                               
Jakiś czas temu powstało pudełeczko dla małej Laury na jej 3 urodzinki:)))

Na przegryzkę zapraszam na ciasteczka owsiano-bakaliowe. Wyglądają jak ciasto na placki ziemniaczane:)))

Miłego dnia!!! Pa:)))

Sałatka brokułowa dobra na wszystko:)

Hej, hej

Dziś mam dla Was przepis na warstwową sałatkę z brokułów i kurczaka:))
Kapusta szparagowa, bo tak nazywa się inaczej brokuł, wspomaga usuwanie z organizmu związków rakotwórczych!!! Brokuły to także naturalne źródło błonnika pokarmowego. To doskonałe warzywo dla wielu chorych m.in. cukrzyków (zawiera dużą ilość chromu), dla tych co mają wysoki poziom cholesterolu, tych co borykają się z serduszkiem i anemią. A także dla tych z niedoborami wapnia i artretyzmem.
Wszystko to oczywiście prawda,  pod warunkiem, że gotujemy go krótko, bo wówczas nie traci swoich cennych właściwości!!! Zatem - jedzmy i gotujmy na zdrowie:)

Potrzebne będą:

• brokuły (2 duże)
• piersi z kurczaka (3 sztuki)
• opakowanie sera feta
• duży jogurt naturalny
• garść migdałów (płatków)

Brokuły gotujemy (al dente) a piersi z kurczaka kroimy w kostkę i smażymy z ulubionymi przyprawami (ja użyłam "Przyprawę do kurczaka" Knorra, tylko NIE polecam "Przyprawę do ZŁOTEGO kurczaka", bo to samo curry:(( A migdały prażymy na suchej patelni (króciutko, żeby się nie przypaliły).

Na spód miseczki układamy przestudzone brokuły (połowę z tego co ugotowaliśmy), na to piersi z kurczaka (połowę), na to warstwę pokrojonego w kostkę lub pokruszonego z ułańską fantazją sera feta (oczywiście połowę) i to wszystko smarujemy jogurtem naturalnym. Następnie powtarzamy wszystkie warstwy w tej samej kolejności. Na wierzch sypiemy hojnie prażone migdały. Chyba, że ktoś nie lubi tego specyficznego smaku, to można dać nie uprażone:))) Ja dałam mieszankę: uprażone ze zwykłymi. Sałatkę wstawiamy przynajmniej na 2 godziny do lodówki. 

SMACZNEGO:)))

Marcelek dostał nową "ksywkę" od siostry - "Dodek":))) Zaczął nawet na nią reagować! Takie to uroki bycia młodszym bratem:)))

ps. Lubicie brokuły? Jeśli tak, to ciekawa jestem w jakiej postaci:))) Pa:)))

Krawieckie zapędy

Witajcie!

Moja Babcia i moja Mama Chrzestna były krawcowymi-amatorkami, ale za to jakimi!!! Umiały uszyć chyba wszystko (pamiętam nawet jak uszyły mi płaszczyk na futerku na zimę, gdy chodziłam jeszcze do podstawówki!!!). Babcia zawsze wspomina jak w koszmarnie ciężkich czasach II Wojny Światowej dostawała skrawki materiałów od swojej cioci a z nich szyła przeróżne ubrania a inni się zachwycali.
I tak, drogą dedukcji doszłam do tego, że może w genach coś tam mi przekazały, te moje kochane kobietki:))) Postanowiłam to sprawdzić i... kupiłam maszynę do szycia!!!

Tak wiem, może i porywam się z motyką na słońce, ale za to w jakim stylu - hi,hi:))) Maszynę już mam. Tysiące pomysłów w głowie też. Teraz pozostaje mi TYLKO :))))) nauczyć się szyć!!!!

Kupiłam ją już w na początku roku, ale nabierała mocy urzędowej:)))) Nie miałam kiedy spotkać się z moją koleżanką, która zaoferowała mi "lekcję szycia". Aż w końcu się udało:))) Teraz mogę się pochwalić, że już pierwsze ściegi mam za sobą:))) Wiecie jaka to frajda!!!

I coś słodkiego - żeby nauka była jeszcze większą przyjemnością:)))

Pa:))) Miłego dnia:)))